33.3 C
Athens
Πέμπτη, 26 Μαΐου, 2022

Η αμήχανη στιγμή της αντιπολίτευσης στον Δήμο Πατρέων

Ειδήσεις Ελλάδα

O Κώστας Πελετίδης έχει καταφέρει κάτι που προκαλεί εντύπωση μιας και δεν το συναντάς συχνά στα επικοινωνιακά χρονικά. Έχει καταφέρει να ελέγξει ένα πολύ μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης, οδηγώντας το στην στενωπό του αυτοπεριορισμού και του ετεροκαθορισμού. Στο να σκέφτεται δηλαδή πρώτα με βάση τον αντίκτυπο που θα έχει η στάση της απέναντι στον Πελετίδη και ακολούθως με βάση το τι θα ήθελε, τι θα όφειλε ή τι θα μπορούσε να πράξει η ίδια.

 Αυτό λέγεται εγκλωβισμός. Και δεν φαντάζει ως ο ιδανικός δρόμος για τη δημιουργία εναλλακτικής παραταξιακής «προσωπικότητας» που θα αντιπαρατεθεί με αξιώσεις απέναντι στη «μασίφ» στάση μιας Δημοτικής Αρχής η οποία δεν παρεκκλίνει στο ελάχιστο από τις ιδεολογικές της καταβολές και κατευθύνσεις, ούτε καν για να κάνει διάλογο προ και όχι κατόπιν εορτής, για ζητήματα που θεωρεί «δική της υπόθεση».

 Η αμηχανία είναι σαφώς απόρροια του 70+% που έλαβε ο Κώστας Πελετίδης στις τελευταίες εκλογές. Δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμο αυτό το νούμερο για να πούμε την αλήθεια. Δημιουργεί αναστολές, προκαλεί και μίμηση. Και σε κάθε περίπτωση, σύγχυση. Κάποιοι θέλουν να γίνουν σαν τον Πελετίδη (ποια επικοινωνιακά χαρτιά του βγήκαν; Να τα κάνουμε κι εμείς. Ποια δεν μας βγήκαν απέναντί του; Να τα αποφευγουμε) και κάποιο άλλοι να «σκίσουν» τον Πελετίδη, να τον αποδομήσουν (όχι σε όλα. Κατεδάφιση ακόμη και του ανεκτού ή του θετικού, συμφωνία μηδέν).

Πού βρίσκεται το πρόβλημα; Στο σημείο αναφοράς που λέγεται Πελετίδης. Θυμίζει εκείνο το γνωστό «να λες μόνο σωστά το όνομά μου» όλο αυτό. Το ερώτημα είναι σαφές: Τις εκλογές θα μπορούσε να τις κερδίσει ένας σαν τον Πελετίδη ή ένας πολέμιος του Πελετίδη;

Γιατί να διαλέξει π.χ., κανείς έναν ίδιο με τον Πελετίδη (χάιδεμα στις μάζες, διεκδικήσεις προς επικοινωνιακή κατανάλωση όπως π.χ. τρένο, οι πορείες κλπ, ), όταν μπορεί να έχει το πρωτότυπο; Και γιατί να επιλέξει κάποιον σταθερά πολέμιό του όταν μπορεί να επίσης να καλυφθεί από τον βασικό «πολέμιο» κατά πάντων; Ποιος «πολέμιος» είναι ο πιο πειστικός; Αυτός που μάχεται το σύστημα γενικώς ή αυτός που μάχεται αυτόν που λέει ότι μάχεται το σύστημα;

Η πολιτική ιστορία έχει δώσει τις απαντήσεις της. Τις εκλογές απέναντι σε Πελετίδηδες αλλά και απέναντι σε άλλους αντιλάλους, δεν τις κερδίζουν ούτε οι μεν, ούτε οι δε. Τις κερδίζουν αυτοί που δεν βλέπουν καν μπροστά τους τούς Πελετίδηδες. Αυτοί που δεν έχουν κάτι να αντιπολιτευτούν, αλλά κάτι να πουν. Κάτι νέο. Κάτι διαφορετικό. Κάτι ελπιδοφόρο. Αυτοί που έχουν τη δική τους πολιτική Αυτοδιοικητική προσωπικότητα.

Αφορμή για αυτές τις σκέψεις, στάθηκε η τελευταία αμήχανη στιγμή της αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου της Πάτρας, όπου ήρθε για ακόμη μια φορά μια προαποφασισμένη εισήγηση για άλλη μια πορεία στην Αθήνα, μαζί με το δίλημμα.

Το να μην πας, σε πάει πίσω στα μάτια των αγωνιστών των Πατρών. Το να πας, σε κάνει ακόλουθο του Πελετίδη. To “ναι μεν αλλά” και το ¨μαζι και χώρια” σε κάνει δυσανάγνωστο.

Ποιο είναι το θέμα;

Ότι ο Πελετίδης έβαλε για άλλη μια φορά την ατζέντα. Και οι άλλοι αυτοπροσδιορίστηκαν ως δορυφόροι με βάση το τετελεσμένο του.

Τον Δήμο της Πάτρας θα τον πάρει από τον Πελετίδη, μόνο αυτός που θα βάλει τη δική του ατζέντα στο τραπέζι. Αυτός που θα έχει ατζέντα. Έν τέλει, αυτός που θα προτείνει τη δική του… πορεία.

Ειδήσεις

ΠΗΓΗ

Σχετικά άρθρα

Θέσεις εργασίας - Βρείτε δουλειά & προσωπικό